içimizdeki gülücükleri öfkelere kurban etmişiz.
t.ö.
20 Haziran 2011 Pazartesi
26 Şubat 2011 Cumartesi
salvardor Dali'yle RÖPORTAJ yaptım...
ilginç yuv:)))
tuna: Merhaba dali
Dali: Merhaba tuna.
tuna: Öncelikle soracağım şu: dev mastürbatör adlı tablonuz nasıl ortaya çıktı.
Dali: Bol bol masturbasyon yaptığım bi zamanda ortaya çıktı. İMgeler üst üste geliyordu. Derin ve büyük imgeler. Bunu az çok bilirsin. Yaşattığı travmaları da az çok bilirsin. İşte bu esnada bu paranoyak düşler dev masturbatoru doğurdu.
tuna: Bu mu yani bir resmin ortaya çıkışı?
Dali. Hemen hemen tüm büyük resimlerin ortaya çıkması bu kadar basittir. Ya da basit gibi gözükür. Ee dünya ne alemde? 21. yy nasıl?
Tuna: " nereye gidiyoruz ya" diyenler var hala. oysa dünya yerinde. samanyolu galaksisindeyiz hala. GÜneş dünyamızı ısıtıyor. Ay aynı ay. duygular, istekler arzular da pek değişmedi.
Dali: evet bazı şeyler pek değişmez. mesela iç güdüler, seks ve Venüs çok değişmez. Masturbasyon yapma şekli pek değişmez. Bizim zamanımızda dog style die bir seks pozisyonu vardı. O pozisyon ilk günden beri pek değişmemiştir mesela
tuna: İlahi. Aile var dali.
Dali: ailelerin olması dog style pozisyonunun varlığını ortadan kaldırmaz ki! hatta ailelerin ortaya çıkması bu tür pozisyonlarla ortaya çıkmıştır.
tuna: ilginç bi durum. Tanga için ne diyeceksiniz?
dali: Tanga hiç erotik bi şey değil aslında. Erotik olan kadınların kalçaları ve kalçalarından yayılan o tuhaf koku.
tuna: Ayıp değil mi.
Dali: ulan hırbo sen yazıyosun bunları. Ayıp değil mi ayıp değil mi:! hahahaha.
tuna: hahahaha. bu anlattıkalrınızın hepsini eriyen saatte betimlemiştiniz zaten.
Dali. evet. Sana verdiğim esin neydi. o cümle neydi söylesene
Tuna: DÜnyada şu an saat kaç? Abim o lafla çok alay etti.
Dali: Cevabı olmayan şeylerle alay edilebilir. abini yanaklarından öpüyorum bu arada. Adı ne abinin.
tuna: Can! Bu arada sert bir dönemde yaşadınız. Ve kendinizi dünyanın en büyük ressamı olarak tanımladınız. Bu yüzden deli damgasını yediniz. Faşizmle de suçlandınız.
Dali: Hepsi geçti bitti. Resimlerim, sanatsal yapıtlarım ve yazılarım kaldı. Başka kalan bi şey var mı. Mesela nerde ihtiraslarım. Ya da nerde o büyük tutkum. Yok! Benimle birlikte onları da mezarın içine koydular.
Tuna: Bu gerçekleri tablolarınızda gösterdiniz.
Dali: Evet korkutucu bi şekilde gösterdik. Ressamların işi bu ama. Renksiz olan şeyleri renkli bi şekilde gösterirler. O resme bakanlar da " Aaa ne kadar renkli bir çalışma olmuş" derler.
tuna: Öyle mi derler.
Dali: Derler. Sen de gizli bir ressamsın. Bİliyorsun bunları.
Tuna: Yok ya Dali. İnek resmi bile çizemem ben.
Dali: osuruk resmi çiz o zaman. huhuhuhahahaha
Tuna: huhuhuhahaha:) o nasıl olur ki?
Dali: SÜrrealist olan sensin artık .Bense bir ruhum sadece.Ruhlar sürrealist olamaz.
Tuna: onlar ne olur peki?
Dali: Bİr ruh en fazla bir ruh olur.
Tuna: Dalivari bi cevap oldu. Gerçekten dalinin ruhu musunuz?
Dali: Yok ayşe'nin ruhuyum. Hahahhaha. Tabii ki dalinin kendisiyim ben.
Tuna: Ne güzel dimi dahi olmak.
Dali: Trajediler uzaktan güzel gözükür insana. Neyse beni çağırıyorlar.
tuna. tamam. iyi bakın kendinize
Dali. Sevgiyle kal tuna
Tuna: Sen de dali..
tuna: Merhaba dali
Dali: Merhaba tuna.
tuna: Öncelikle soracağım şu: dev mastürbatör adlı tablonuz nasıl ortaya çıktı.
Dali: Bol bol masturbasyon yaptığım bi zamanda ortaya çıktı. İMgeler üst üste geliyordu. Derin ve büyük imgeler. Bunu az çok bilirsin. Yaşattığı travmaları da az çok bilirsin. İşte bu esnada bu paranoyak düşler dev masturbatoru doğurdu.
tuna: Bu mu yani bir resmin ortaya çıkışı?
Dali. Hemen hemen tüm büyük resimlerin ortaya çıkması bu kadar basittir. Ya da basit gibi gözükür. Ee dünya ne alemde? 21. yy nasıl?
Tuna: " nereye gidiyoruz ya" diyenler var hala. oysa dünya yerinde. samanyolu galaksisindeyiz hala. GÜneş dünyamızı ısıtıyor. Ay aynı ay. duygular, istekler arzular da pek değişmedi.
Dali: evet bazı şeyler pek değişmez. mesela iç güdüler, seks ve Venüs çok değişmez. Masturbasyon yapma şekli pek değişmez. Bizim zamanımızda dog style die bir seks pozisyonu vardı. O pozisyon ilk günden beri pek değişmemiştir mesela
tuna: İlahi. Aile var dali.
Dali: ailelerin olması dog style pozisyonunun varlığını ortadan kaldırmaz ki! hatta ailelerin ortaya çıkması bu tür pozisyonlarla ortaya çıkmıştır.
tuna: ilginç bi durum. Tanga için ne diyeceksiniz?
dali: Tanga hiç erotik bi şey değil aslında. Erotik olan kadınların kalçaları ve kalçalarından yayılan o tuhaf koku.
tuna: Ayıp değil mi.
Dali: ulan hırbo sen yazıyosun bunları. Ayıp değil mi ayıp değil mi:! hahahaha.
tuna: hahahaha. bu anlattıkalrınızın hepsini eriyen saatte betimlemiştiniz zaten.
Dali. evet. Sana verdiğim esin neydi. o cümle neydi söylesene
Tuna: DÜnyada şu an saat kaç? Abim o lafla çok alay etti.
Dali: Cevabı olmayan şeylerle alay edilebilir. abini yanaklarından öpüyorum bu arada. Adı ne abinin.
tuna: Can! Bu arada sert bir dönemde yaşadınız. Ve kendinizi dünyanın en büyük ressamı olarak tanımladınız. Bu yüzden deli damgasını yediniz. Faşizmle de suçlandınız.
Dali: Hepsi geçti bitti. Resimlerim, sanatsal yapıtlarım ve yazılarım kaldı. Başka kalan bi şey var mı. Mesela nerde ihtiraslarım. Ya da nerde o büyük tutkum. Yok! Benimle birlikte onları da mezarın içine koydular.
Tuna: Bu gerçekleri tablolarınızda gösterdiniz.
Dali: Evet korkutucu bi şekilde gösterdik. Ressamların işi bu ama. Renksiz olan şeyleri renkli bi şekilde gösterirler. O resme bakanlar da " Aaa ne kadar renkli bir çalışma olmuş" derler.
tuna: Öyle mi derler.
Dali: Derler. Sen de gizli bir ressamsın. Bİliyorsun bunları.
Tuna: Yok ya Dali. İnek resmi bile çizemem ben.
Dali: osuruk resmi çiz o zaman. huhuhuhahahaha
Tuna: huhuhuhahaha:) o nasıl olur ki?
Dali: SÜrrealist olan sensin artık .Bense bir ruhum sadece.Ruhlar sürrealist olamaz.
Tuna: onlar ne olur peki?
Dali: Bİr ruh en fazla bir ruh olur.
Tuna: Dalivari bi cevap oldu. Gerçekten dalinin ruhu musunuz?
Dali: Yok ayşe'nin ruhuyum. Hahahhaha. Tabii ki dalinin kendisiyim ben.
Tuna: Ne güzel dimi dahi olmak.
Dali: Trajediler uzaktan güzel gözükür insana. Neyse beni çağırıyorlar.
tuna. tamam. iyi bakın kendinize
Dali. Sevgiyle kal tuna
Tuna: Sen de dali..
23 Şubat 2011 Çarşamba
william shakespeare'la röportaj...
ilginç bir röportaj oldu. hahahahaaahahahahahahahahahahahahaha:)))
tuna: öncelikle merhaba lordum şekspir.
Sekspir: Merhaba genç. sor bakalım sorularını, elimden geldiğince cevaplayayım
tuna: valla heyecanlandım öncelikle. insan karşınızda heyecan yapıyor. Sİz sekspir misiniz şimdi.
Sekpir: Aslında benim kim olduğum çok da önemli değil. Bİldiğin gibi bir insanın içinde milyonlarca insan yaşar.
tuna: biz sizi çağlar içinde oyunlarınızla ve sonelerinizle tanıdık. Aynı zamanda tüccar olduğunuz söyleniyor. Ayrıca Elizabeth döneminde sahneleri oyunculuğunuzla zangırdattığınız doğru mu?
sekspir: küre tiyatrosunda güzel oyunlar çıkardık. Sağolsun halk sahnelerimizi dolduruyordu. Ben de zamanla çalıştığım tiyatronun hissedarı oldum.
tuna. Sizin oyunlarınızda sıkça kullandığınız bi karakter vaer. Soytarı karakteri. Ve herkes tarafından ucube haline getirilen bu karakter sizin oyunlarınızda yüce bir hale bürünüyo. Sİz kendiniz bir şair ve filozof olmanıza rağmen asıl üstünde durduğunuz karakter soytarı. Neden bunu yapıyorsunuz?
Şekspir: Aslında doğru. Yaşadığım dönemlerde de bu yüzden tepki aldım. Trajedilere soytarı koydum, bir takım avangart işler yaptım. Eskiler bu durumdan rahatsız oldular. Ama ben kafama koymuştum. Ne yapıp edip soytarıyı ön plana çıkaracak ve bu karakterle birlikte mizahımın çekirdeğini oluşturacaktım.
tuna: standfordaki komşunuzun geyiğini çaldığınız doğru mu.
şekspir: Bilmiyorum Hermes dürtüklediyse olabilir. huhuhhahaha
tuna: huhhuhahaha. ilahi. Neyse. soneler için neler söyleyeceksiniz
şekspir: Karanlık bir devirde yazdım. Görülmüyordu sonelerim. Ortada bir takım beceriksiz şairler geziyordu. Sonra onları yazdım. Keyfim yoktu. Ama inancım büyüktü. Derin bir tutkuyla yazdım. Sonra gördüğün gibi işte. çağlara sarkıverdi
tuna: Çok ilginç bir hayat hikayeniz var. Hatta var mısınız yok musunuz o bile tam olarak belli değil. Kİmileri size marlowe diyor kimileri francis bacon. Bunu açar mısınız.
şekspir: Bunu kıyamet günü öğrenirsiniz artık.
tuna: uzun bi süre değil mi
şekspir: Yo sanmıyorum!
tuna: Heh heh! şaşırtıcı. Peki romeo ve juliet için ne diyeceksiniz. Günümüzde hala oynanan bir oyun.
şekspir: GÜzel bir oyundu. Hata yok muydu. Tabii ki vardı. ama bilirsin ki hatasız oyun olmaz.
tuna: Venedik taciri!
şekspir: o oyun acımasız zamanıma geldi. Yİne de çağın güldürü oyunlarından birdir. Ama şimdi oku gülmezsin. Neden? çünkü zamanla güldürünün tonları değişim gösterir. Bunu senin kulağına bir hayli fısıldadım hatırlarsan.
tuna: dünyaya gelmiş en büyük şair kim
şekspir: şairlerde en yoktur. şair şairdir. iyi kötü diye ayırmam.
tuna: Peki en büyük mizahçı
şekspir: kaleminin hakkını verebiliyorsa o mizahçı büyüktür. Dediğim gibi bu işlerde en olmaz.
tuna: moliere komik mi
şekspir: Zamanına göre tabii ki. Ama biliyorsun. GÜldürü değişim gösterir. 17 yy da gülünen bir şeye 21 yy' da çok gülünmez. Yİne de biat aynıdır. GÜldürüyü geliştirmek ve çağına göre ayarlamak gerekir.
tuna: Aynı zamanda bir trajedi ozanısınız. Hem komedya hem trajedya ozanı olmak her babayiğidin harçı olmasa gerek.
şekspir: Bu yüzden yaşarken çok eleştirildim. Neymiş trajedi olunca komedi olmazmış. Ya da komedi trajediye aykırıymış. Yok öyle şey efendim ikisi de bir arada kullanılabilir. Ama çok zordur. şöyle bi çağlara bak. Mizahı ve şiiri benim gibi kullanabilen kaç kişi var? Dikkatli bak. Çıkar gözlerini çağlara fırlat. gözüne kimler çarpacak bakalım.
tuna: dünyadaki lakabınız aşık shakespeare. Bundan memnun musunuz?
shakespeare: olması gereken bir şeydi. Yazgıydı.
tuna: son olarak dünyanın yazgısıyla ilgili bir şeyler söylemek ister misiniz şekspir.
sekspir: Her şey olur ve biter. ikinci cümle teferruattır.
tuna: Teşekkür ediyorum.
şekspir: Ben teşekkür ederim. Seninle konuşmak zevkliydi.
tuna: Ben de çok eğlendim.
tuna: öncelikle merhaba lordum şekspir.
Sekspir: Merhaba genç. sor bakalım sorularını, elimden geldiğince cevaplayayım
tuna: valla heyecanlandım öncelikle. insan karşınızda heyecan yapıyor. Sİz sekspir misiniz şimdi.
Sekpir: Aslında benim kim olduğum çok da önemli değil. Bİldiğin gibi bir insanın içinde milyonlarca insan yaşar.
tuna: biz sizi çağlar içinde oyunlarınızla ve sonelerinizle tanıdık. Aynı zamanda tüccar olduğunuz söyleniyor. Ayrıca Elizabeth döneminde sahneleri oyunculuğunuzla zangırdattığınız doğru mu?
sekspir: küre tiyatrosunda güzel oyunlar çıkardık. Sağolsun halk sahnelerimizi dolduruyordu. Ben de zamanla çalıştığım tiyatronun hissedarı oldum.
tuna. Sizin oyunlarınızda sıkça kullandığınız bi karakter vaer. Soytarı karakteri. Ve herkes tarafından ucube haline getirilen bu karakter sizin oyunlarınızda yüce bir hale bürünüyo. Sİz kendiniz bir şair ve filozof olmanıza rağmen asıl üstünde durduğunuz karakter soytarı. Neden bunu yapıyorsunuz?
Şekspir: Aslında doğru. Yaşadığım dönemlerde de bu yüzden tepki aldım. Trajedilere soytarı koydum, bir takım avangart işler yaptım. Eskiler bu durumdan rahatsız oldular. Ama ben kafama koymuştum. Ne yapıp edip soytarıyı ön plana çıkaracak ve bu karakterle birlikte mizahımın çekirdeğini oluşturacaktım.
tuna: standfordaki komşunuzun geyiğini çaldığınız doğru mu.
şekspir: Bilmiyorum Hermes dürtüklediyse olabilir. huhuhhahaha
tuna: huhhuhahaha. ilahi. Neyse. soneler için neler söyleyeceksiniz
şekspir: Karanlık bir devirde yazdım. Görülmüyordu sonelerim. Ortada bir takım beceriksiz şairler geziyordu. Sonra onları yazdım. Keyfim yoktu. Ama inancım büyüktü. Derin bir tutkuyla yazdım. Sonra gördüğün gibi işte. çağlara sarkıverdi
tuna: Çok ilginç bir hayat hikayeniz var. Hatta var mısınız yok musunuz o bile tam olarak belli değil. Kİmileri size marlowe diyor kimileri francis bacon. Bunu açar mısınız.
şekspir: Bunu kıyamet günü öğrenirsiniz artık.
tuna: uzun bi süre değil mi
şekspir: Yo sanmıyorum!
tuna: Heh heh! şaşırtıcı. Peki romeo ve juliet için ne diyeceksiniz. Günümüzde hala oynanan bir oyun.
şekspir: GÜzel bir oyundu. Hata yok muydu. Tabii ki vardı. ama bilirsin ki hatasız oyun olmaz.
tuna: Venedik taciri!
şekspir: o oyun acımasız zamanıma geldi. Yİne de çağın güldürü oyunlarından birdir. Ama şimdi oku gülmezsin. Neden? çünkü zamanla güldürünün tonları değişim gösterir. Bunu senin kulağına bir hayli fısıldadım hatırlarsan.
tuna: dünyaya gelmiş en büyük şair kim
şekspir: şairlerde en yoktur. şair şairdir. iyi kötü diye ayırmam.
tuna: Peki en büyük mizahçı
şekspir: kaleminin hakkını verebiliyorsa o mizahçı büyüktür. Dediğim gibi bu işlerde en olmaz.
tuna: moliere komik mi
şekspir: Zamanına göre tabii ki. Ama biliyorsun. GÜldürü değişim gösterir. 17 yy da gülünen bir şeye 21 yy' da çok gülünmez. Yİne de biat aynıdır. GÜldürüyü geliştirmek ve çağına göre ayarlamak gerekir.
tuna: Aynı zamanda bir trajedi ozanısınız. Hem komedya hem trajedya ozanı olmak her babayiğidin harçı olmasa gerek.
şekspir: Bu yüzden yaşarken çok eleştirildim. Neymiş trajedi olunca komedi olmazmış. Ya da komedi trajediye aykırıymış. Yok öyle şey efendim ikisi de bir arada kullanılabilir. Ama çok zordur. şöyle bi çağlara bak. Mizahı ve şiiri benim gibi kullanabilen kaç kişi var? Dikkatli bak. Çıkar gözlerini çağlara fırlat. gözüne kimler çarpacak bakalım.
tuna: dünyadaki lakabınız aşık shakespeare. Bundan memnun musunuz?
shakespeare: olması gereken bir şeydi. Yazgıydı.
tuna: son olarak dünyanın yazgısıyla ilgili bir şeyler söylemek ister misiniz şekspir.
sekspir: Her şey olur ve biter. ikinci cümle teferruattır.
tuna: Teşekkür ediyorum.
şekspir: Ben teşekkür ederim. Seninle konuşmak zevkliydi.
tuna: Ben de çok eğlendim.
27 Ocak 2011 Perşembe
parçacıklar
- ortaokuldayız, ota boka güldüğümüz zamanlar. Hoca "A" dese eşek gibi gülüyoruz, ardından dayağı yiyoruz. Dayağı yerken de sınıf izliyor. Hani orta çağda cellatlar meydanda idam mahmuklarının kellesini uçur ya halk da sessiz sakin izler olayı. İşte onun yakın çağ versiyonu da bu.. Bİz tekme tokat dayak yiyoruz, sınıf olayı izliyor. Bİ gün yine böyle güle oynaya derse girdik, arkaya sıraya oturduk. Ders vatandaşlık! Neyse gülerken benim mideden ses çıktı. Hoca çağırdı bizi, biz de iki kişi güle oynaya gittik, yedik dayağı ağlayarak da sıramıza geri döndük. Hani öğretmenden dayak yemekten gocunmuyorum. Ne de olsa öğretmenin eli de kendi gibi kutsaldır. Dayağı yediğimiz ders vatandaşlık dersiydi. Yani insanlık dersi. Arkadaş öğrenci güldü diye dayak mı atılır. Ne güzel işte keşke öğretmen olsam ve bana gülseler. Bundan daha güzel bi şey mi var. Cem yılmaz servet sahibi oldu bu yüzden. Hem gülmek kötü bi şey değil ki! Yani gülmek insalığa dair değil mi. Osursa mıydık yani! ama o zaman dayak yemezdik. Hele sessiz osursak hiç bi şey olmazdı. Kİmbilir kızlı erkekli kaç öğrenci derslerde osurdu da kimsenin ruhu duymadı. Ama biz iki kıkırdayınca cennetten çıkma dayağı yedik. İyi mi oldu. Oldu. Müstahak bize:))
- İstanbul'a ilk gittiğim zamanlar. Taksimde banka oturdum. Adamın biri geldi. Elinde çay termosu. Ben istemeden çayı plastik bardağa koydu. " Kaç şekerli içiyoruz" dedi. İkram ediyo gibi yaptı bu hareketleri. Ben de şaşkınlıkla: " iki yeterli" dedim. Koydu,, karıştırdı. Ben de bu sırada içimden: " Bİ de İStanbul'da üç kağıtçı çok diyolar. Baksana adama, ben istemeden çay koydu, şeker attı, karıştırıyor. misafirperver işte. İnsanlık ölmemiş hala. Yaşasın" derkene adam bardağı uzattı ve bir milyon istedi. Eski para birimi mevcut o zamanlar. Çıkardım verdim ben de. Vay dedim ya şu insanlığa bak. Tam çivisi çıkmış dünya dicektim ki, demedim. Çivi nerde mına keyim çivi diye söylendim kendi kendime..
- Ben onun çocukluğunu bilirim diye garip bi laf vardır. Bİ de şey vardır. Yapmadığım iş kalmadı. Nasa'da çalıştın mı, niye böyle diyosun ki. Çalıştın mı beyaz sarayda, hükümet binasında. Çok büyük bir holdingin yönetim kurulnda çalıştın mı. Nükleer santralde risk uzmanı olarak çalıştın mı. Daha doğrusu böyle bir uzmanlık var mı onu da bilmiyoruz. Demek ki her işte çalışmamışsın..
bitti bu kadar bugünlük de. Sevgiler..
19 Ocak 2011 Çarşamba
parçacıklar
- sürrealizm bir geçiş bana göre. Kapıları aralamak ve o kapılardan farklı farklı dünyalara bakmak. 20 yüzyılda Breton tarafından ortaya çıksa da tarihi çok çok eskilere dayanıyor. Bu yöntemden şekspir'de faydalanmış, antik yunan feylozofları da. Sorarım size Yunus Emre'nin şu sözünde bile gizli bir sürrealizm yok mu: Ete kemiğe büründüm Yunus diye göründüm....
- Dişillik ilginç bi şey. Erillik gibi değil. Bİ maça gidip, o maçta kendini paralamaz. Ya da toplumun getirdiği kurallar, sınırlamalar dişillk için pek bi şey ifade etmez. Dİşillik kendine yönelir, çelişkileriyle yüzleşir. Vampirlik ve erotizm dişildir bana göre. Kurt adamlık ve ota boka uluma ise erilliğe girer.
- İş başvuruları için Cv me sonelerimi yazsam; başvuru yapacağım şirket büyük bi ihtimalle umursamaz bunu. Oysa otobiyografimin asıl gerçeği o sonelerde. Kim olduğum ve neleri arzuladığım; hangi işleri başaracağım ve hangi işleri başaramayacağım. Hepsini ama hepsini o sonelerde teker teker yazdım. Ne eksik ne de fazla olan bi şey var orda. Kariyer nete cv yerine koysam deli derler, ciddiye almazlar. Aslında açık açık belirtmişimdir o sonelerde kendimi... Neyse fazla uzadı.. Bu arada hobilerim; yazı yazmak ve film izlemek. En azından bunlar kadar klişe değil soneler, bunu biliyorum.
- Tİm Burton'ı izlemek zevkli. Poe'yu okumuş gibi oluyo insan. Bi gotiklik, bi ölümü sorgulama, tuhaf tuhaf yaratıklar, birden ortaya çıkan Johnny Depp. Tuhaf bakışlı ve ilginç bıyıklı johhny depp. Einstein kadar dahi olmasa da bir ekol gibi bu iki isim. Tİm burton ve johnny depp.. Yerin altında dans eden iskeletler ve ele avuca sığmayan, sığdırılamayan zaman.
- Bİri demiş ki zaman bizim üstümüzden acımasızca geçiyor. Bunun tam tersi oluyo bence. Bİz zamanın üstünden geçiyoruz. Yani cambaz olan insan, zamanın üzerine binip, kendi hayaletlerinle dans edip duruyor. Bu arada dünya nereye gidiyor? filan diye sorgulayanlar var. Halbuki bırak dünyanın nereye gitttiğini; sadece bir insan bile özünde nereye gittiğini tam olarak bilemez ki; börtüleriyle, çiçekleriyle, bufalolarıyla, çiyanlarıyla ve insanlarıyla nereye gideceğini tam olarak cevaplayabilsin..
- Bu arada bugünlük de bu kadar. Bİtti parçacıklarım.. Umarım sıkmamışımdır. Sağlıcakla kalınız...
18 Ocak 2011 Salı
parçacıklar
- rezarvuar köpekleri gibi bi kız karşıma geçti ve gözlerini gözlerime yaklaştırdı. Tam dudaklarımız birbirine değecekti ki, bir anda bağırıp çağırmaya başladı. " Ne oldu bi sorun mu var" dedim. " Var" dedi. Sonra benden tiksindiğini söyledi. " Ne yaptım ki ben" diye sordum. TÜm erkekler aynıymışız. İşimiz bitince terk ediyomuşuz filan gibi şeyler söyledi. Sustum kaldım.
- kadının kasıklarından yayılan koku şiire son biçemini verir. Neden mi? Çünkü şiiri istediğin kadar memurlaştır, şiir yine görgüsüzlüğünü yapacaktır.
- Uzun uzun anlatmayı sevmiyorum bi şeyleri. Sıkılıyorum çünkü. Başkalarınıda sıkmamak için hemen kesiyorum. Bakın şu an bitti mesela bu yazı.:)
- Fantastik edebiyata kaçış edebiyatı diyorlar. Hayır efendim! Kaçış değil bana göre. Tam tersine fantastik edebiyat bir varış noktası. DÜşlerin gerçeklere varışı. Ve ciddiyim herkesin başarabileceği bi alan değil. Mesela, ben bir iki defa yeltendim ama başarısız oldum. DÜş gücüm şu an için yetersiz öyle şeyler yazmaya. Ama yazabilirsem mutlaka yazıcam..
- Ölmüş umutsuz bir balık kıyına vurduğunda onu tekrar denize fırlat. Sonra yine kıyına vuracak. Yeniden onu denize fırlat. Biliyor musun, o ölmüş umutsuz balık yaşadığın tüm hayat boyunca zaman zaman dalgalarla birlikte kıyına vuracak. Ne zaman kıyına vurursa, onu denize fırlat. Yaşamanın tek ve en büyük büyüsü de bu zaten...
- Geçen gün adamın biri böcekle konuştuğunu anlattı bana. Dedim nasıl oldu bu. Kendisi de anlam verememiş önce. Hatta korkmuş ilkbaşta. Ne varki sonradan alışmış. Hatta böcek ondan çay bile istemiş. Karşılıklı sohbet edip, tavla oynamışlar. Sonra birbirlerine aşklarını ve umutlarını anlatmışlar. Düya meselelerinden konuşmuşlar. Böcek oldukça zekiymiş. Siyah ve itici ve pis olmasına rağmen, ağzından çıkan sözler bu adamı büyülemiş. Sürekli ona insan olduğunu ve bunun kıymetli bi şey olduğunu anlatmış. Sonra ikisinin de uykusu gelmiş. Böcek de bi köşeye kıvrılmış. Adam uykusundan kalktığında böcek ortalıkta yokmuş. Aramadığı yer kalmamış böceği. Galiba bir düştü bu demiş ve hayatına kaldığı yerden devam etmiş.
11 Ocak 2011 Salı
parçacıklar
- Güneş en büyük zenginliktir... Bir kandırmaca da değil bu.Ya da içli görünmek için yazmadım. Çekildiği anda uzayın sahnesinden, her şey değerini yitirir...
- Bundan on yıl önce yirmi yaşındaydım.. Kafam karışıktı ve bulanıktı.. Çektiğim 31 ler karmaşık, öykülerden çıkardığım anlamlar absürddü.Yine de bir umutla Eskişeher'de tarih yazdık.. Yazmadık ya tarih. hahaha.. Neyin tarihi allah aşkına.... Ama mutluyduk.. Yastıkla yapılan parodiler komikti..Yastık mı bizi dövdü, biz mi yastığı belli değil..Her işte bi hıyar var, boş verin..
- En sevdiğim kadın modeli kate perry. o yüzden kate perry'nin ıslak vücuduna şiir yazmak beyaz bir kağıda şiir yazmaktan daha zevkli olur. Hatta ben yazıyormuşum şiiri, o besteliyomuş; sonra şarkı dünyaca tutuluyomuş, gerçi kate için bi şey değişmez ama ben çağ atlarım öyle bi şey olursa..
- harry potter serisini izliyorum. haryy ilginç bi çocuk. Bir büyücü, üstüne merhametli ve seçilmiş biri... cinler, periler havada uçuşuyor filmede, biz de biri yazsa öyle bi roman çarpılırız.. öyle olmuyo mu ama.. bi korku film çekildi sinema salonu yandı..bilemediğimiz gizli güçler fantastik olayların türkiyeye girişini istemiyor....İlginç!
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)