22 Kasım 2010 Pazartesi

ilahi komedya..

Zeus: büyük iskenderi savaşla ve liderlikle, victor hugo'yu ve eluard'ı şiirle özdeşleştirin, Dali'yi sürrealizimle, Serdar ortaçı'da aşk, terk ediliş ve neşeli şarkılarla özdeşleştirin.
nuri alço: Ya beni yüce zeus?
Zeus: Seni mi. İlginç bi tipin var. Gazozla özdeşleştirin bunu
Nuri alço: Gazoz mu, ne alaka yaw
Zeus: Aşağı indiğinde anlarsın...

-------------------------

CÜneyt Arkın: Yav, zıplamak istiyorum ben, dövüşmek, cenk etmek. İçim fıkır fıkır. Enerjiyi dökmeliyim bi yere!
Zeus: YÜce peri yaz deftere. Cüneyt adlı vatandaş yoğun enerjiden dolayı modern zamanların battal gazisi olmakla birlikte..
CÜneyt Arkın: Lafınızı kestim de, bi şeyleri kurtarmalıyım ben. Nası anlatsam, gerekirse uzaya bile çıkabilirim.
Zeus: Aynı zamanda dünyayı kurtaran adam olmasına karar verilmiştir.

21 Kasım 2010 Pazar

BİR ORTA DÜNYA KOMEDYASI: BODLİN DİYARI

                                           


BODLİN DİYARI: ZANGOF’UN DİRİLİŞİ
          
1.      PERDE

1.      SAHNE
 
                                  Kralın Gorilim’in odası; Gorilim ve cariyesi Verda
Gorilim

 Hadi beni mutlu et. Hadi diyorum sana. Seviş artık benimle. Çıkart üstündeki kıyafeti.  Sıcak bedenin kollarımda kaybolsun. Çok şey mi istiyorum Verda. Soyunacaksınız ve kendinizi bana teslim edeceksiniz. Ben de bir tanrının, tanrıçaya dokunması gibi büyük bir arzuyla size dokunacağım.

Verda

N’olur biraz daha sabredin. Hem kraliçe bizi bu halde görürse ikimizi de öldürür. 

Gorilim

 Bıktım bu zevzek kadının kıskançlığından!

Verda

Öyle demeyin o sizin karınız. Çocuklarınızın annesi!

Gorilim

Ne annesi be, hortlağın önde gideni. Rüyalarıma giren karabasanlar ondan daha sevimlidir. Hem boş verin onu şimdi; sadece size olan aşkıma kulak verin. Eğer inanırsanız sevgime,  gelecekte bu ihtişamlı saray ikimizin huzur bahçesi olabilir. (Susar ve biraz bekler) Duyuyor musunuz sesleri!


Verda

Hangi sesleri?


Gorilim

Ah yüce tanrılar, ne kadar duygusal, ne kadar naif yaratmışsınız beni. Şimdiden minik çocuklarımızın koşuşturmalarını ve oyun çığlıklarını işitebiliyorum. N’olur dikkatle dinleyin!  Kulaklarınızı açın ve bu sesi işitmeye çalışın!
                                                           
                                                                    Kraliçe Rolin kulisin arkasından bağırır

Rolin

Gorilimim Goriliiiim! Nereye kayboldun koca göbekli adam. Goriliiiim Gorilimim. Odada mısın, nerdesin?

Verda

Şu an sadece kraliçemizin sesini işitiyorum.

Gorilim

Bu ne cırtlak bir sestir.  Öcü diye tabir ettiğimiz varlıklar bile insanların ruhuna korku salarken gizliden gizliye bir ritim vurur sesine.  Bunda o da yok. (Verda’ya döner) Neyse güzel Verda, o gelmeden siz burayı terk edin, yoksa hepimizi maymuna çevirir bu kadın!

Verda

Tamam gidiyorum.

Gorilim

Yalnız şunu unutmayın; aklımda ve kalbimde sadece sizin güzelliğiniz var.  N’olur en kısa zamanda kendinizi bana teslim edin.

Verda
                   
Evlendiğimiz gün tüm ruhumu ve bedenimi size teslim edeceğim, bundan emin olabilirsiniz yüce lordum.

Gorilim

Ah Verda! O günü sabırsızlıkla bekliyorum. İnanın o gün dünyanın en mutlu erkeği ben olacağım.
                                                                           
                                                          Verda hızlıca çıkar. Bir süre sonra Kraliçe Rolin gelir

Rolin

Nerdesiniz siz? Sizi bulacağım diye sarayda dört döndüm. Bu saatte bu odada ne işiniz var? (Odayı koklar) Burada tuhaf bir koku var.

Gorilim

Senin kokun bu hayatım. Begonviller ve sardunyalar gibi taptaze ve dipdiri!

Rolin

 Benim kokumdan daha çok körpe bir genç kızın kokusuna benziyor

Gorilim

Hadi canım sende, körpe bir genç kız kokusuymuş. Hah hah hah. Valla hiç gülesim yoktu.  Sen ne esprili, ne neşeli bir kadınsın. Yine beni güldürdün, varlığınla bin yaşa!

Rolin

Bak koca bunak adam! Öncelikle mağara ayıları gibi böğürerek gülme karşımda ve beni iyi dinle; eğer olur da seni cariyelerden biriyle yakalarsam,  işte o zaman yaygaraların en büyüğünü çıkartırım. Elimden seni ne sefil soytarın ne de dalkavuk Klement’in kurtarabilir.  . Sana bu sarayı zindan ederim. Haberin olsun
                                                                   
                                                                                Der ve öfkeyle odadan çıkar.

Gorilim

Ey yüce Dolf dağının tanrıları, ne günah işledim de bu kadını benim karım yaptınız? Evlendiğimiz günden beri, ne kıskançlığı bitti ne de öfkesi. Tanrılar bu kadını dünyaya getirirken okyanusların tüm kabarık dalgalarını bunun ruhuna boca etmişler. Ne talihsiz bir adamım ben, ne şansız bir adamım,  bu hırçın musibeti kendime zevcem yapmışım.  Kafamı duvarlara mı vurayım, kendimi uçurumlardan aşağıya mı atayım. İnsanın aklını kaçırmaması içten değil!

                                                                            Klement bir hışımla içeri girer

Klement

Efendimiz, efendimiz, ne korkunç bir haber getirdim size. Cehennem sularının içinde kulaç atmak vereceğim bu haberden daha az korkunçtur.


Gorilim

Sana bir türlü insan olmayı öğretemedim Klement. Ben bir kralım Klement. Bir kralın odasına bu şekilde girilir mi? Söyle bakalım şimdi,  yüzünü zavallı bir solucana çeviren bu korkunç haber neyin nesidir!

Klement

Ah kralım ah nasıl söylesem ki!

Gorilim

Dur ben söyleyim o zaman; halk içinden biri, aldığımız vergiler karşısında cinnet geçirip yarattığımız düzene meydan okudu ve askerlerim tarafından öldürüldü. Halk da bu duruma öfkelenince isyan etti.

Klement

 Vereceğim haber keşke bu olsaydı; güle oynaya gelir, güle oynaya anlatır ve güle oynaya odanızdan çıkardım.

Gorilim

Vereceğin haber şu olmasın sakın: Bir fahişe; fahişelik yapmaktan usanıp kendini Kunt uçurumundan aşağıya mı attı? ( bölgede bir uçurum). Yoksa handaki ayyaş serseriler, kenti ziyaret eden gezgin tüccarlarla kavgaya mı tutuştu?

Klement

Bunlar da değil efendim.

Gorilim

 Bir fırtına gibi odama girdiğine göre fırtına etkisi yaratacak bir haberle gelmiş olmalısın. Bu durumda ben de köpüklü suların üstünde hafifçe sallanan büyük gemiler gibi başı dik durmalıyım. (Dik durmaya çalışır). Hadi söyle, dinliyorum seni.
                                                                                                              
Klement

Şimdiden bildiğiniz tüm duaları etmeye başlayın kralım. Kutsal metinleri başucunuzdan eksik etmeyin. Çok büyük bir bela çukuruna battık. Kim çıkartır bizi buradan onu da bilemiyorum. Tragedya ozanları mı, kâhinler mi, büyücüler mi,  karanlık mağaraları mesken tutan çirkin suratlı Ziblitler mi? ( Mağara perileri, kötü yaradılışlı) .


Gorilim

Kim kurtarırsa kurtarsın, şu an Verda’nın gözlerinden daha önemli başka bir konu yok benim için. 

Klement

Ağzımda sakladığım haber, en az Verda’nın gözleri kadar önemli

Gorilim

Şapşal Klement! Zevzek Klement! Söyle bakalım bana: Aşktan, sevdadan daha büyük bir erdem, daha kutsal bir iş var mıdır bu dünyada?

Klement

Ah yüce soylu kralım, ben pireden daha küçük olan aklımla ne aşkı anlayabilirim ne de aşkı yaşayabilirim.  Vasat yüreğim fazla derine inemez ve korkuların içinde kaybolur gider.

Gorilim

Az önce ölümsüz aşkımı, tükenmez sevdamı Verda’ya sunuyordum, o kusursuz mabedin çalkantılı mavi gözlerinde kayboluyordum, oysa şimdi şapşal bir konuşmanın ortasındayım. Evet, şimdi lafı uzatmadan söyle. Sorun nedir Klement! Eğer uzakta bir savaş gördüysen haber ver muhafızlara, tez getirsinler miğferimi.

Klement

Ah! Ne kadar yiğitsiniz kralım!

Gorilim

Yiğitimdir! Gözlerimdeki şu korkusuzluğa bir bak hele.  Gökyüzündeki şimşeklerden daha hiddetli değil mi?  Kaşlarıma bak kaşlarıma, çattığımda onları, ölümsüz ruhlu savaşçıların gözleri bile kaçacak delik ararlar. Ee boşuna bize kral dememişler. Şu koca Bodlin diyarının sahibiyim ne de olsa.

Klement

Siz soylu efendim, biraz daha ateşli bakarsanız,  Dolf dağının kutsal tanrıları sizi kıskanacaklar.

Gorilim

Kahramanlık duygusu babamdan bana kalan en büyük mirastır.  Bir de korkusuzluk.  Övünmek gibi olmasın, sezgilerimin de güçlü olduğunu söylerler.  Altıncı hislerim çok kuvvetlidir.  Hatta yedinci ve sekizinci hislerim de kuvvetlidir. Görülmezi görürüm. Bazen sıkılırım anın kasvetinden, atarım ruhumu bir sonraki güne, daha sonraki günlere. Anlayacağın cesaret bende, atılganlık bende… Düşmanlar geçmeye görsün karşıma, hepsi korkudan tavuğa döner, sıçan gibi kaçacak delik ararlar, yanakları büzüşür, suratları sidik gibi sararır.

Klement

Biraz daha böyle konuşursanız hiddetinizden bayılıp yere yıkılacağım.

Gorilim

(İyice kendini kaptırır) Heyhat kolpa düşman; sen ki hiddetimin karşısında en fazla bir ilmeği geçirirsin cılız ve savunmasız boynuna.  O yüzden fazla yorma yiğidi, bırak, o ölümsüz türküsünü mırıldansın, uyandırma onu zafer sarhoşluğundan.

Klement

Dolf dağının tanrılarına yakışır bir kralsınız. Coşkunuz ne yüce! İnsan sarsılmasın da ne yapsın bu lirizm karşısında. Yüzyıllar, sizin gibi kralların destanlarıyla daha bir anlam kazandı, kazanmaya da devam edecek. Ama izin verin artık konuşayım.

Gorilim

Hadi konuş bakalım!

Klement

 Bodlin diyarının kadim şövalyesi Kamburgezen tarafından yerin yedi kat altına mahkûm edilen Zangof, yerin dibinden kurtulmayı başarmış. Yani hortlakların hünkârı, gulyabaniler kontu Zangof şu an özgür efendim. (Biraz bekler) Oh be nihayet söyledim!

Gorilim

Ne dedin sen ne dedin? Zangof özgür mü dedin? Ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu senin? Tekrar et söylediğini bakayım. Şaka yaptım de, günün esprisini yaptım de. Serap gördüğünü söyle.  Şaka diye bağırsana şapşal herif.  Hadi şimdi bağır ve hep birlikte kahkahalarla gülelim bu şakaya. (Bekler) Şaka desene be adam. Söz veriyorum bu yüzden kellen gitmeyecek.


Klement

Keşke şaka olsa; ama değil. Düpedüz gerçek!

Gorilim

Yüce saray entrikaları aşkına, Zangof özgür ha! Yandık, bittik; ey ahmak adam Klement, sakın yerin altındaki sevimsiz cinler şaşırtmasın sözcüklerini!

Klement

Keşke şaşırtsalar kralım; ama inanın kötü haber tez geldi diyarımıza.

Gorilim

Hani bu imkânsızdı. Hani hiç kimsenin gücü onu toprağın altından çıkartmaya yetmezdi.   Olfin’in haberi olmuş mu bundan? Eminin o peri bozuntusunun bu işte bir parmağı vardır. Hain Olfin!

Klement

Aman hain demeyin efendim. Keskin kulakları bir işitirse bu lafları hepimiz birden çarpılırız.
En nihayetinde bir peridir kendisi ve ölümlü varlıklardan böyle laflar işitmeyi pek sevmez.

Gorilim

Ne diyeyim yani, aklı başında peri Olfin ne iyi etti de Zangof’u serbest mi bıraktı diyeyim. İyi ki de Olfin var, sayesinde Zangof bizi diri diri mideye indirecek mi diyeyim. Öfkelendim bak şimdi! (bağırmaya başlar) Alçaklar, hainler, mendeburlaaaaaar

Klement

Bu küfürleri kime saydınız efendim?

Gorilim

Ne bileyim içimden küfretmek geldi.. (Sahnede dolanmaya başlar. Az önceki kahraman kral gitmiş yerine korkak bir kral gelmiştir sanki)
Yer hepimizi o katil. Bir parça huzurumuz vardı o da akıntılarla bizi terk edip gitti. Haberi kim verdi peki? Güvenilir biri mi? Belki asılsızdır, uydurmadır.

Klement

Federin kontunun bir habercisi.


Gorilim

Vah vah vah! O adamalar da yanlış haber getirmezler ki.  Ah Klement ah! Bu şekilde biteceğimiz aklımın ucuna gelmezdi.

Klement

Lütfen sakin olun kralım, panik yapmayın.

Gorilim

Panik filan yaptığım yok. Sadece bu topraklarda kurulan düzenin bozulmasını istemiyorum. Zangof şakaya gelmeyecek bir düşman,  hiçbir karanlık ondan daha karanlık, hiçbir ifrit ondan daha ifrit olamaz.

Klement

Az çok biliyorum efendim.

Gorilim

Yıllar önce büyük babam, gece uyumadan önce bize onun hikâyelerini anlatırdı. Kurtlar acıyla ulumaya başlayınca, kunduzlar yerin en dibine girip saklanınca, bilge bakışlı baykuşlar ağaçların kovuklarını mesken tutunca,  Zangof kan emmeye başlamıştır derdi.

Klement

Korkunç efendim korkunç

Gorilim

 Kentlere, kasabalara ve hanlara baskın düzenlermiş; üç öğün insan etiyle beslenir; bu da yetmezmiş gibi yıkar, biçer ve talan edermiş. Şuursuzca kan dökermiş. Ne keskin bilenmiş kılıçlar, ne demirden dövülmüş mızraklar, ne ucu zehirli oklar, ne de mancınıklar onu durdurmaya yetmiş.  Söylesene bana, iblisin kara kalbi insan yapımı bir aletle delinebilir mi?

Klement

Bu söyledikleriniz gerçekse Bodlin diyarını büyük bir trajedi bekliyor demektir.

Gorilim

Aferin sana, düşündüğümden daha zekisin. Şimdi çabuk bana o uyuşuk soytarıyı çağır. Onun aklına ihtiyacım var.  Gerçi soytarının aklı bile, bizi Zangof’un keskin tırnaklarından ve sivri dişlerinden kurtarmaya yetmez; ama yine de çağır o sefili. Onda hep bir umut hep bir çıkış yolu vardır.


Klement

Hemen çağırmaya gidiyorum efendim.

             devamı sahnelerde....
            

20 Kasım 2010 Cumartesi

KOMEDYANDANTEL FİYALOGLAR...

Mariette: Ay ne kadar tatlı bi bebek. Adı ne
Anne: Hitler. Adolf Hitler!
Mariette: Ay canım şuna bak ya.
Hitler: Agu gugu mimi (içinden) elleme lan kadın beni. Sevme yüzümü.
Mariette: Ay gazı var herhalde bunun. Biraz sıkıntılı
Hitler: gugu gugu(içinden) Öfkeliyim öfkeli.. Acaba Yahudi mi bu… Ah bi büyüyim. Neler yapacam size neler
Anne: Ya biraz aksi bi bebek. Doktor sakinleşmesi için daha çok süt içsin dedi
Hitler: gugu gigi migi(İçinden) Sütü bırak kan ver kadın bana. Ancak böyle azalır iştahım…
Mariette: Biraz büyüyünce kreşe yazdırın. Oralar çocukların gelişim için çok iyi
Hitler: agu agu gugu (içinden)  züğerim kreşini de toynağını da, savaş alanına atın lan beni.

-------------------------------

tevfik: Yeşil gel lan buraya, ikişerden maç yapiciz
Hulk: Şuna bi şey söyleyin zikerim yeşilini ezer geçerim..
-----------------------------------

İsmail yk: (içinden) len acaba içime küçük Emrah mı kaçtı.. bir durgunluk, bir sıkıntı var içimde. herkese abi deme ihtiyacı duyuyorum.. Nooldu bana ya, şu kız bile gözümde abim gibi. Kendime gelmeliyim. Sesimin tınısını biraz kalınlaştırıp, bu kaostan kurtulmalıyım.
Kız: ne düşünüyorsun hayatım.
İsmail yk: Çekeceğim klibi..
Kız: Dertli gözüküyorsun
İsmail: Dertli değilim abi, pardon hayatım dicektim!

------------------------------

Opera dinletisi...

Mine: İyi ki varsın iyi ki yanımdasın
tufan:( içinden) len nasıl geçecek bu iki saat. Umarım kusmam. Tek avuntum; eve gittiğimde indirdiğim at pornosunu izlemek. Konulu mudur acaba. Amaaan ne fark eder konusuz olsun.
mine: Nooldu hayatım düşünceli gibisin..
Tufan: Geleceğimizi düşündüm. Seni, beni, doğacak çocuklarımızı. Benden hiç ayrılma yavrum.
Mine: asla sevgilim asla

---------------------------------



SONELERİM 1

SONE 26

Zamanın külleri içinden sözcüklerim sana koşuyor
Belirsiz bir esintiyle, buruşuk roman yapraklarıyla
Tenini çiziyor, onu çekip alıyor kurumuş gerçeklerden
Şiirime akıtıyor, ölümsüz bir ırkın düşlerine
Günlerin ötesinden yeni bir kimlik uzatıyor sana
Ve dizelerim veriyor son şeklini gözlerine
Haberin de yok bundan, umursadığın ben değilim çünkü
Aşığın koklarken avuçlarını, yapay sevgilerle neşelendirirken kalbini,
Alaşağı oluyor sana duyduğum sevgi, boynumu eğiyorum
O karanlık cehenneminde şaşkınım, alevler içindeyim
Yüzü asık bir baykuş gibi etrafı süzüyorum
Yiyip içiyorum, içkilerle, diğer vücutlarla atıyorum zehrimi

            Biliyorum bizim yollarımız ayrı, buluşması da imkânsız
            Şiirlerde yaşar en fazla, kâğıtlarda zamansız!


SONE 27

Sen olmayınca anlamı yok bu şiirlerin
Toprağın altındaki iskeletlerden farksız, oldukça cansız
Müziği kopuk, resmi buğulu, harcı bozuk düşlerimin
Sensiz şiir çatar durur gereksiz olaylara
Esir perilerim gizlenirler kovuklarına, anlamsızlaşır yağmurlar
Şiirimin içinde sen yoksan şayet, köhnedir rüzgârlar
Demem o ki, sensiz bir hiçtir kalemim, kırılsa yeridir
İşte bu kalemi dirilten, ona can veren güzelliğin
Her çağa bir renk, okuyan âşıklara hayat verir
Eksilme o yüzden dizelerimden, varlığın hep canlı kalsın
Şarkım eninde sonunda bitse de,  sen bitme ve hiç susma
Notalara karış, yazdığım en güzel şiirin gücüne.

           Hayattan şu ki isteğim, kemik bulsun şiirimde yüreğin
           Yitmesin, yeni anlamlarla coşsun o taze güzelliğin.
SONE 28
Sensiz arzularım da donuk, tadı yok gülüşlerimin
Müziğin üzüntüm oldu, esir etti, kapattı gözlerimi
Diğer şairler atlarken konudan konuya
Renkli düşleriyle coşkular yaratırken gönüllerde
Benim şiirim biblo gibi bir başına şimdi!
Anlatamaz oldu derdini, sustukça sustu
Sanki bıraksan ölecek, kendini bitirecek gibi
Oysa şimdi gürül gürül akmalıydı,
Ama yok işte! Aşkın körelttiği ozanlardanım
Onu görünce başka ellerde, o yüce esini
İçime, en derine, o utangaç benliğime atıyorum.
Kalıyor orda bir başına, asıl söylemek istediklerim

        Bilseler daha neler neler var kalemimin ucunda!
        Söyleyemediğim binlerce sözcük dudaklarımda.


SONE 29

Dünün hayaletleri çoktan çekildi buralardan
Şimdi yarının cinleri konuşuyor, uslanmayan yaralara
Bahsettikleri aynı aslında, hepsinde Hermes’den bir parça
Gördüklerin görmediklerine karışıyor, parçalar bir bütüne
Sırılsıklam âşıksan bugünde, yarınlarda yaşıyor bunu öteki de
Gölgeler farklı gözükse de, gölgelerin hepsi teke düşüyor
Dönüşler bilinmeyenden bir parçaya bırakıyor kendini
Özünse tüm gözlerin ardına gizlenen büyülü bir bakış
Bana kalırsa sonsuz, yaşamın kendisinden daha kısa
Bugünle yarın tek bir gövdeyse, an içinde yaşayan
Bedenin tutunuyor geçmişin izlerine
Ve bırakıyor yavaş yavaş kendini geleceğe

     Yoklukla varlık arasında göze çarpan cambazlığın
     Zamanla sesi oluyor tüm çağların.


SONE 10

Şu heykellere bakın, şu kalın duvarlara
Bakın en gözde mimarisi şu kentin
Yıkılmayacakmış gibi duran şu büyük gökdelen
Gördünüz değil mi onları, dikkatle süzdünüz
Şimdi bir de şiirime bakın, esin perimin son icadına
Günü gelince o ilk saydıklarım yıkılıp giderken
Karışırken bir bir toprağın altına,
Bu gözde şiir aşacak çağları ve ulaşacak son güne
Hani herkesin toplandığı o büyük güne
Ne varsa ozanın içinde, kaleminden akacak içindeki sesler
Duyulmayandan alıp, götürecek onu sonraya
Karışıp başka başka gözlere, akacak mürekkebiyle geleceğe

Zaman ki çürütür, öldürür, yok eder yürekleri
Şiirim yine de yaşatır, yok olmaz sevgilimin külleri

SONE 15

Dante’ de anlattı bunu çok önceleri, Petrarc’da
Ve Ovid’de anlattı, tüm gözde şairler üstüne basa basa
Dediler biz yandık aşkın aleviyle, aman siz de tutuşmayın
Erdemi ne kadar yüceyse bir o kadar cehennemdir yaşattığı
Şimdi ben de soyundum bir kere daha aşkı anlatmaya
Farkındayım, onların yanında öksüz kalacak sözcüklerim
O büyük gölgelerin ardında varsın övgü almasın şiirim
Ama sen yine de kendine bir pay çıkar bundan
Sensiz olamayacak bu satırlar benden çok seni yaşatsın
Yüzünü göremeyecek gözler bu dizelerde sana kavuşsun
Ta ki kıyamete kadar, o en uzak güne kadar
Diri bir orman gibi dağıl yüreklere,

Heyhat Hades! Yok edemeyeceksin onun varlığını,
Toprak eritse de bedenini, bu şiirle aşar sevgilim çağları

SONE 16
 
Gördüğüm en güzel düş senin güzelliğini karşılamaz
Yoktur eşin, bir başkası da oturamaz koltuğuna
Zaman çalsa da içindeki canı, şiirim yeni bir soluk verir sana
Sözcüklerimin fırçası gençliğin ışığıyla resmeder tatlı gülüşünü
Değiştirmez öylece koyar ruhunu, ne eksik ne de fazla
Tatlı yüzün şiirimden taşar, ulaşır gidemediğimiz kıtalara
Rıhtımları gezer, kapalı çarşıları, ince dar sokakları
Grek masallarına özgü, çok gözlü yaratıklardan uzak
İşte kavuştuğundur o zaman asıl benliğine,
Alacağın asıl nefes de bu şiirle başlar,
Ki o yüzden dinlen şimdi, dertlerini unut, uzan biraz yatağına.
İzle vücudunu aynalardan, o kusursuz tazeliğini


Artık bu diri vücuttan bile daha diri bir vücudun içindesin
Bu şiirin yengisi senin içindi, sonsuza kadar da tükenmesin

SONETTO 20

Ne çelikten binalar ne o büyük fabrikalar
Hüküm sürer yeryüzünde bu şiir kadar,
Yitip giderler, savaş yutar onları Ares’in çığlıklarıyla
Götürür aşağılara, korkunç diyarlara
Ama bunlar olup biterken bir yanda
Diğer yanda yaşatır şiirim kendini, arttırır değerini
Solmaz lirimin neşesi, perimin büyülü ezgileri
Zaman çaldığından fazlasını verdiğinde
Her mevsim yepyeni bir başlangıç olur yarınlara
Sen de alıştır şimdiden kendini bu duruma
Yitmeyen bir ruhsun artık, tükenmeyensin
Bırak ölümü, o zorba canavarı, düşünüp durma

Ne de olsa yokluk nedir bilmez benim kalemim
Dev dalgalarıyla okyanus gibidir, ölümsüzdür dizelerim

SONE 23

Seni, sürekli seni anlatır şiirim
Bir bahar esintisi gibi uzayıp giden gülüşünle
Ayın bakire kızı Artemis’in karanlığı ile
Toprağın içinden alarak gücünü, ağaçların kökleriyle
Döker kalbim güzelliğini, kusursuz gözlerini
Güneşin ahtapotları, mürekkebimin cinleri
Konuşturur geleceği, geleceğin hayaletlerini
Derler; - şiirin ortasındasın, çıplak bir haldesin
Dillendir ve akıt onu doğmamış kuşaklara
Değiştirmeden, dönüştürmeden, bir anıt gibi yerleştir
Yaşasın o en dipte, gönüllerin nefesinde
Her baharda açıp solan bir gülün ertesinde

Böyledir şiirim, dilerse sana da taze bir can bulur
Ölüm olsa da işin sonu, üşenmez, seni yeniden doğurur.

SONE 25

Her şeyin bir sonu var sevgilim
Şu dolu geçen günlerin, bu umutlu şarkıların
Sonu var seyahatlerin, kahkahalarımızın, buluşlarımızın
Gün gelecek güneş çekecek kendini pencerelerden
Ay küsecek bize, gezegenler şaşıracak yolunu
Dünya savrulacak bir ceviz gibi başıboş
Süzülecek evrende, yolunu şaşırmış bir kuzgun gibi
İşte o zaman tüm kavgalar da çekilecek sahneden
İhtiraslar da, tutkular da, ayak kaydırmalar da
Bitecek el tutmalar, sevişmeler, sarhoş olmalar
Çıplaklığımız da bitecek, güzel ayakların da dolgun göğüslerin de
Bitecek bir gün bitmeyecek dediğimiz şeyler

Şimdi sıkıca sarıl, unuttur bana bu karamsar düşünceleri
Unuttur ölümü, bitişi ve yok oluşun görüntülerini.






BİLİNÇALTI ODASI

Başlıktan da anlaşılacağı üzere, bilinçaltıma bir yolculuk yaptım. Bu yolculuk, biraz soyuta kaçtığından dolayı düşüncelerimi ve yaptığım yolculuğu alegorik bir düzlemde sizlere sunacağım.
Bir kere bu yolculuğun çok karanlık olacağını tahmin ettiğimden öncelikle yanıma bir fener aldım ve yürümeye başladım. İlk olarak; bilincimin arazisinde yürürken herhangi bir sıkıntı yaşamadım. Bunu sizler de bilirsiniz. Her şey burda berraktır. Daha doğrusu olduğu gibidir. Bir kuşun ötüşü, trenin raylardan çıkardığı ses, kentin gürültüsü, uçağın havalanışı vs. Görüntüler ve sesler bilincimizde değişmez gerçeklik içinde tektir. Yani serçenin çıkardığı sesi x kişi de y kişi de aynı algılar. Gelgelelim bunlar gibi binlerce ilk görüntüyü atlayıp, bilinç arazimin son noktasına geldiğimde, aşağı doğru inen basamaklarla karşılaştım. Basamakaların hemen sol yanındaki levhada büyük puntolarla şu cümle yazıyordu:
DİKKAT TEHLİKELİ BÖLGE!
Levhadaki uyarıyı okuyup, basamaklardan inmeye başaldım. İlk başlarda bilincimden gelen ışık, basamakların ilk bölümünü aydınlattığından fazla bir endişeye kapılmadım. Fakat aşağı indikçe karartı giderek artıyordu. Bir süre sonra ortalık tamamen karanlıklaşmıştı. Karanlığı az da olsa aydınlatmak için yanıma aldığım feneri yakarak yol almaya devam ettim. Nihayet bitmez dediğim merdivenler birdenbire son buldu. Bu sefer karşıma, basamaklardaki karanlıktan daha karanlık bir tünel çıktı.
Tünelin içinden ürkütücü ve sinir bozucu sesler duyduğumda bir an geri dönmeyi düşündüm… Yine de içimdeki merak ve keşif duygusu geri dönmeme mani oldu.
Uzun bir yürüyüşün ardından çığlıklar eşliğinde tünelin sonuna geldim. Tüneli bitirip daha geniş bir alana çıktığımda; tüm etrafı kaplayan bir sis tabakasıyla karşılaştım. Her taraf o kadar beyazdı ki, nerdeyse ölümü çağrıştıran bir beyazlıktı bu. Keşke dedim içimden, keşke hiç bulaşmasaydım bu işe. Bilinç arazimde kuşların sesini dinlemek ya da uçağın ilk görüntüsünü izlemek dururken neden girersin böyle karanlık işlere diye hayıflandım kendime. Ama elden ne gilir ki? Bir kere ok yaydan fırlamıştı. Artık sisin içinde ölüm korkusunu hissederek ilerliyordum.
Yürüdüğüm yol bir türlü bitmeyince ve sis ortadan kalkmayınca öldüğüm hissine kapıldım. İşte ben bunu düşünürken sisin yavaş yavaş üzerimden çekildiğini gördüm.
“Oh!” dedim; ” Nihayet kurtuldum!” Ne yazık ki dediğim gibi olmadı. Yine ortalık müthiş bir karanlığa büründü. Tekrardan fenerimi yaktım. Yaktıktan sonra etrafıma şöyle bir bakındım. Ucu bucağı olmayan bir bozkırda yürüyormuş gibi bir çaresizlik duygusu kapladı içimi. Bu esnada birilerine sesimi duyurabilirim diye bir iki defa bağırdım. Bağırdığım ses , dönüp dolaşıp üstüme çarptı. O an için burda, benden başka kimse olmadığını anladım. Peki o sesler nerden gelmişti? O çığlıklar, insanın kanın donduran o inlemeler!
Bu sıkıntılar içinde yürümeye devam ederken, devasa boyutlarda bir kazanla karşılaştım. Bu kazanın kapağı biraz zorlayınca açıldı. Bu kazanı yakmak için odun ve çalıçırpı aramaya koyuldum. Ne yazık ki bulamadım. Bunu yakmak için yakacak getirmem kaçınılmazdı. Büyük bir sabırla tekrardan geldiğim yere döndüm. Döndüğüm yerden odunları ve çalı çırpıları toplayıp, sırtıma yükledim ve kazana doğru yürümeye başladım.
Kazana vardığımda oldukça bitkin düşmüştüm. Elimdeki odunları ve çalı çırpıyı binbir güçlükle kazanın içine doldurdum. Daha sonra odunları yaktım ve bir anda bulunduğum yer aydınlanıverdi. Etrafı gözlemlemeden önce odun stoklamanın doğru olacağını düşünerekten tekrardan odan toplamaya gittim…
Kazan öylesine bir ışık saçıyordu ki önceki geldiğim yerler de aydınlanmıştı. Artık bilincimden kazana, kazandan bilincime yapacağım yolculuklar ilkine göre daha kolay olacaktı. Üşenmeden elli ya da yüz kez sırtıma odunları yükleyerek; o yolu aştım. Yeteri kadar yakacak stoklayınca işin asıl önemli kısmına geçtim. Kazanı ve kazanın etrafını gözlemlemek. İlk olarak gözüme ilişen, kazanın üstündeki yazıydı.
BİLİNÇALTINA HOŞ GELDİN!
“Evet” dedim kendi kendime, “İstediğim yere gelmişim.”
Geldiğim yer bir arenayı anımsatıyordu. Yalnız kazanın yaydığı alev öylesine güçlüydü ki ışık tüm meydanı aydınlatmaya yetiyordu. Etrafta bana gösterilen okları takip ederek aydınlık arenada yürümeye başladım. O kadar uzun süre yürüdüm ki zaman geçtikçe bana yön gösteren okların işe yaramaz bir yanılsama olduğuna inanmaya başladım. Tam umudumu yitirip geri dönmeye hazırlanıyordum ki okların beni getirdği yerde bir kapıyla karşılaştım. Kapıyı birkaç ayak darbesiyle aşağı indirip içeri girdim.
Kısa bir yürüyüşün ardından küçük bir odaya vardım. Odanın içi, köşe raflara konan mumlarla aydınlatılmıştı. Mumların hemen yanında bir kitap rafı, rafın içinde de sanki ortaçağdan kalma oldukça büyük bir kitap yer alıyordu. Kitabı raftan çektim. Üstündeki tozu elimle temizleyip ilk sayfasını açtım. Büyük puntolarla gözüme çarpan ilk cümle şuydu:
ŞU AN EN DERİN NOKTANDASIN!
Ardından sayfaları çevirdim ve hoşuma giden ikinci cümle gözüme çarptı:
KALEMİNİ BU ODADAN YÖNLENDİRECEKSİN.
Tam bu cümleyi okurken odanın duvarlarına çizilmiş bir resim gözüme çarptı. Okyanus sularının derinliklerinden gelip kendini yukarı fırlatan bir köpek balığı resmiydi bu. Açıkçası bu resim, ilk başta beni biraz şaşırttı. Sonuçta bu odada bu şeklin ne işi olabilirdi ki? Aklım kitapta olduğundan resim üzerine fazla kafa patlatmadım.
Tekrardan kitabın olduğu yere geçtim. Kitabı açıp; hızlıca bir göz gezdirdim.
Tanrım! Bu ne muazzam bir kitaptı. Sözcükler, aforizmalar, şiir, roman, tiyatro, felsefe, insan ve doğa…
Nerdeyse hayata dair her şeyi kapsıyordu.
Kitabın diğer sayfalarını atlayıp hızlıca son sayfasına geldim. Kitabın son sayfasındaki paragraf kanımı buz gibi dondurmaya yetmişti.
Şöyle yazıyordu:
BU KİTABI TAM ANLAMIYLA BİTİRDİĞİN GÜN DÜŞLERİN ELÇİSİ OLACAKSIN VE BU GÜÇLE GERÇEKLERE SÖZ GEÇİREBİLECEK, AYRICA ONLARI YENİDEN ŞEKİLLENDİREBİLECEKSİN

19 Kasım 2010 Cuma

BOKA SARMIŞ BURÇ YORUMLARI




başak burcu: o kadar titizsiniz ki temizlik yaparken osurmaktan kendinizi alamıyorsunuz. Çevreye karşı uyumsuz hareketlerinizi azaltın. Bİr de tuvalate işerken dışarıya kaçırmayın. Sonra temizlik işiniz ikiye katlanır...bu arada uzaktan güzel haberler alıyorsunuz. Kurduğunuz rüya geçrek oluyor. 

aslan burcu: Lider özelliğiniz hep ön planda. Depo sorumlusuyken öfkeliydiniz, napolyon olma istekleriniz içinizde çığ gibi büyüdü. Önünüzde şimdi yepyeni bi dönem var. Harekete geçebilirsiniz.

koç burcu: Çok öfkelisiniz ve lider ruhlusunuz. fatih sultan mehmet gibisiniz ama zaman zaman da içinizde bir küçük emrah nefes alıyor... bu çelişkiyi yenerseniz önünüzde yepyeni bi dönem başlicak.

terazi burcu: teraziler bugün çok mutlu, özellikle öğleden sonra osuruk krizine tutuluyorlar akşama doğru biraz daha sorgulayacaklar hayatı. sabah yine osurarak kalkacaklar. yalnız o kadar sessiz ve derinden yapacaklar ki bunu, kimse o sesi ne duyacak ne de işitecek..

yay burcu: o kadar ateşliler ki, bugün bu ateşle altına sıçan yaylarla karşılaşmak mümkün.

balık burcu: her zamanki hıyarlığınız üzerinizde bugün.. o kadar sulusunuz ki insanalar cıvıklığınızdan böh getirmiş durumda..yanar döner halleriniz herkesi şaşırtıyor. içinizdeki gaz büyük.. önünüzde bunu çıkartmak için uzunca bi zaman var.


boğa burcu: yiyip osurmaktan başka şeylerde var hayatta. masturbasyon yapmayı bırakın ve yeni maceralara yelken açın.

akrep burcu: içinizdeki öfke sizi sallandırıyor ve gözlerinizden çıkan ateşin boyutu çok büyük.. bu büyüklükle insanları gizliden gizliye ezmek ve hor görmek sizi rahatlatıyor.. Öyle acayip bi şeysiniz ki elinizde olsa süpermen gibi dünyayı yerinden oynatacaksınız.. bunu yapamayacağınızı anlayınca masturbasyon yapmanız kaçınılmaz oluyor.. önünüzdeki süreçte yıkıcı değil yapıcı olun akrepler

kova burcu: geleceği görüyorum diyorsunuz ama osurmaktan da kenidinizi alamıyorsunuz. hayır geleceği gören adam osurmaz ki.. geleceği gören adam osurmayı engellyen kapsüller icat eder.. Yİne de moralinizi bozmayın bu kapsülleri icat edecek olan sizlersiniz sevgili kovalar...


yengeç burcu: sürekli ağlıyorsunuz ve insanlar " neden ağlıyorsunuz" diye sorunca gözlerinize toz kaçtığını söylüyorsunuz. kitaplardaki duygusal hikayelerden o kadar etkilenmişsiniz, onları o kadar içselleştirmişsiniz ki, hayatın gerçekleri size çok yapay ve sıradan geliyor...

ikizler burcu: zekiyim diyorsun ama bir dehayla karşı karşıya kalınca osuruk gibi soyutlaşıyorsun. senin bir gizli bildiğin de yok halbuki, neden bu kadar kendini önemsiyorsun anlamıyorum..

oğlak burcu : Disiplinli olayım, toplumsal kurallara uyayım, beğenilip takdir göreyim, kariyer sahibi olayım derken müthiş bir gaz birikti içinizde. Bir engel yokken önünüzde, engeller koydunuz, kendi ruhunuzu kendiniz kararttınız. şimdi bunları sorgulayıp bu gücü dışarı çıkarma vakti..


Bir SÜrreaListin KaLeminden...AforizmaLar

- Büyük düşler tanıdım, gerçeklerden daha gerçektiler.

- Entrikalar da bizlerle nefes alır.

- Kadınlar, gizli bir neşe ve gizli bir cinnet gibi. Bu neşe ve bu cinnet tam olarak nerden geliyor, bilemiyoruz. Belki de Venüs'ün köpüklerinden geliyordur. Bunu gerçekten tam olarak bilemiyoruz.

- Kate Perry'nin çıplak vücudunun üstüne şiir yazmak, galiba beyaz bir kâğıdın üstüne şiir yazmaktan daha zevkli olurdu...